تبلیغات
قولا سدیدا
قولا سدیدا
درحمایت ز امیرم علی خامنه ای می شوم میثم تمار به دارم بکشید

                                                     پاسخ به یک شبهه

                                                         قسمت دوم

اخیرا دوستان و آشنایان ولایتمدار و حزب اللهی ما دچار یک اشتباه فکری و تحلیلی شده اند که بر خود لازم می دانم در جهت اصلاح آن بکوشم:

در واقع این بزرگواران معتقدند که ارتباط و مذاکره با آمریکا که بعد از سی و اندی سال در این دولت به شکل تلفنی در سطح ریاست جمهوری و به شکل حضوری در سطح وزرای خارجه صورت گرفت، ایرادی ندارد. چرا که اگر ایرادی داشت، رهبری عزیز صریحا بیان می کردند و در مقابل آن می ایستادند! به عبارت دیگر این دوستان ما بعد از اتفاقات صورت گرفته هیچ موضعی نگرفتند و منتظر بیانات حضرت آقا بودند و وقتی بیانات ایشان را در جمع دانشجویان افسری ارتش شنیدند، مأیوس شده و این گونه برداشت کردند که حضرت آقا هیچ اشکال و ایرادی به دولت نگرفتند و حتی از دیپلماسی دولت تعریف و تمجید کردند لذا همین مسأله را نشان از صحت کار دولت و دیپلماسی آن دانسته اند.

لازم است تا در جهت رفع این شبهه و این نوع برداشت، نکاتی را مطرح کنم شاید مؤثر واقع شود:

پس اصلی که در بیانات حضرت آقا دیده می شود، عدم مذاکره با آمریکا است به دلائلی که ایشان تشریح می کنند. لذا نباید این مغلطه را به کار بست که حمایت از دیپلماسی دولت به معنای تأیید کار ایشان است چرا که نقض اصلی است که قبلا بارها رهبری بر آن تصریح کرده اند.

اما سوال اینجاست و اشکال دوستان ما نیز در این نکته است که پس چرا رهبری حمایت کردند و فرمودند به دولت و تلاش های دولتمردان و دیپلماسی ایشان خوشبینیم؟

پاسخ در اصل دیگری است که در مدیریت و رهبری حضرت آقا دیده می شود و آن اصل حمایت از دولت –هر دولتی- است که ایشان خود بارها بدان تصریح کرده اند:

در دیدار ریاست جمهوری و اعضای هیأت دولت 2/6/87

« وظیفه‌ى بنده هم این است كه قدردانى كنم و به خاطر همین خصوصیات، از دولت حمایت كنم. البته حمایت از دولت، مخصوص این دولت نیست؛ بنده همیشه از دولتها حمایت كرده‌ام؛ امام هم (رضوان اللَّه تعالى علیه) در هر برهه‌اى، از دولتها و رؤساى قوه‌ى مجریه و مسئولین دولتى حمایت میكردند. دلیلش هم واضح است. چون عمده‌ى بار اداره‌ى مدیریت كشور بر عهده‌ى قوه‌ى مجریه است و نظام باید از قوه‌ى مجریه، از رئیس‌جمهور، از مسئولین و از وزرا، حمایت كند. امام هم حمایت میكردند؛ بنده هم در دوره‌هاى گذشته همیشه حمایت میكردم. »

خطبه های نماز جمعه 7/1/71

« ببینید در طول یازده سال زندگى مباركِ امام در دوران انقلاب، چند دولت سرِ كار آمد؟ امام از همه دولتها حمایت كردند. از دولت موقّت حمایت كردند. بعد، دولت شهید رجایى آمد؛ باز هم امام حمایت كردند. قبل از آنكه دولت شهید رجایى تنظیم شود، حكومت بنى صدرى بود و بعد از او، دولتى كه زمان ما بود. در تمام دوره‌ها، امام، رضوان‌اللَّه‌علیه، از كسى كه مسؤول و رئیس دولت بود، حمایت كردند. هر دولتى كه سرِ كار بود و هر نخست وزیرى كه سرِ كار بود، امام بدون هیچ تفاوتى حمایت كردند. البته گاهى هم به دولتها اعتراض داشتند. در زمان خود ما، گاهى به دولت اعتراض داشتند كه یا به وسیله بنده به آن تذكّر مى‌دادند و یا خودشان مستقیماً اعتراضشان را به آن، منعكس مى‌كردند. ایشان در عین تذكّر دادن، از دولت حمایت مى‌كردند؛ یعنى عیوبى را كه به نظرشان مى‌آمد، به طور خصوصى و محرمانه تذكر مى‌دادند، اما در ملاء عام و در برابر افكار عمومى، از هر دولتى كه بر سرِ كار بود، پشتیبانى مى‌كردند.

من یك وقت در دوران ریاست جمهورى، خدمت امام رفتم؛ اسم فردى را به زبان آوردم و گفتم مى‌خواهم چنین كسى را به عنوان نخست وزیر معرفى كنم. ایشان فرمودند: «هر كس را كه شما معرفى كردید و از مجلس رأى اعتماد گرفت، من او را حمایت مى‌كنم.» در دیدگاه امام، بین زید و عمرو، فرقى نبود. ممكن است ایشان بعضى از نخست‌وزیران یا رؤساى جمهور را شخصاً مورد علاقه خاصى قرار داده باشند؛ اما حمایت امام، مربوط به علاقه ایشان نبود. مى‌فرمودند: «این شخص، مسؤول امور كشور است و بار سنگینى به دوش كشیده و جلو مى‌برد. ما باید از او حمایت كنیم.» ببینید در این دوران یازده سال، كدام یك از دولتهایى كه اسم بردم، رئیسش در حدّ رئیس و رئیس جمهور فعلى ما بوده است؟! كدام یك این‌قدر مورد اعتماد امام، این قدر داراى سوابق درخشان و این اندازه داراى خدمات بزرگ در راه انقلاب بوده است!؟ همه به خوبى مى‌دانید كه اگر حضرت امام در این زمان بودند، چقدر از این دولت حمایت مى‌كردند. آن وقت مردم رأى بدهند، نماینده به مجلس بفرستند و آن نماینده، با استفاده از امكانات مجلس و از تریبون آن، علیه دولت سخن بگوید؟! دروغ بگوید و دروغ بنویسند؟!

بنده بسیارى از فتنه گریها را در این مجلس دیدم و به مردم نگفتم؛ چون نخواستم خاطر عزیز مردممان را آزرده كنم. گفتم، این دوران، مى‌گذرد و تمام مى‌شود و مى‌رود. مردم چگونه حاضرند به كسانى كه فتنه گرى كردند و حقایق را درنظر آنها باژگونه جلوه دادند، رأى بدهند كه دوباره وارد مجلس شوند؟! البته تعداد فتنه‌گرها، معدود بود. »

روشن است که باید از دولت به دلیل حجم کمی و کیفی کارهایی که بر دوش دارد، حمایت کرد لکن اشکالات و ایراداتی که به دولت وارد است را ایشان همانطور که از سیره امام نقل کردند یا به صورت مستقیم و یا از طرق دیگر به دولت بیان می کنند که شاید خیلی از اعتراض ها و اشکال گرفتن ها در صحن عمومی و در مقابل مردم نباشد اما این به معنای اشکال نگرفتن و یا تایید کردن همه کارها نیست. در این مورد خاص نیز مشاهده می کنیم که حضرت آقا می فرمایند که « البتّه برخى از آنچه در سفر نیویورك پیش آمد، به نظر ما بجا نبود » به این معنا که حمایت از دیپلماسی دولت نباید به معنای حمایت از اقدام به  مذاکره با آمریکا برداشت شود چرا که اثبات شد حضرت آقا بنا بر تجربه خود مذاکره با آمریکا را خوشبین نمی دانند.

آخرین مطالب ارسالی
لینك دوستان
ابر برچسب ها
آمار و امكانات
آخرین بروزرسانی :
تعداد كل مطالب :
تعداد کل نویسندگان :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
بازدید کل :
آخرین بازید از وبلاگ :
  
طراح قالب